ik ben een reiziger

surfen
ik wilde mens worden met mensen
daar ben ik in geslaagd
ik ben niet anders dan anderen
ik voel me niet belaagd

ik accepteer wat ik accepteer
anders doe ik er wat aan
ik hou me niet meer voor de gek
Ik leef niet meer in droom of waan

zo heeft mijn leven zin
zo heb ik zin in mijn bestaan
want volmaakt was het nooit
en soms was het een kantelbaan

ik ben reiziger van komen
reiziger van gaan
ik blijf mijn horizon verleggen
zo kan er steeds
weer iets ontstaan

tot mijn uur gekomen is
dan is mijn reis volbracht
dan rust ik in wat ik  bij me droeg
de eeuwig lange nacht

er is geen ander leven
waar ik nog naar verlang
soms heb ik nog wel angst
maar ik ben níet meer bang

de prullenbak

Er is een lezing gehouden en in elkaar gezet met behulp van briefjes. Er is geen video gemaakt, geen foto, geen facebookbericht. Er is ook geen geld verdiend. Na afloop resten slechts deze briefjes  in een prullenbak. Die staat dan op een tentoonstelling als: ‘dat wat overbleef’.

prullenbak

Vaak blijft er meer over: filmpjes, foto’s, berichten, verhaaltjes en geruchten. Die gaan bovendien een tweede of derde leven beginnen. Wij moderne mensen dreigen vaak om te komen in eindeloze hoeveelheden informatie. De drang om daaraan mee te doen, kan leiden tot bestaansverdubbeling ;-). Gewoon het leven genieten als iets dat voorbij gaat en dat blijven kunnen doen. Dat lijkt moeilijker dan ooit. Voor ik het weet ben ik mezelf weer op een bepaalde manier aan het vastleggen en archiveren 😉  Voor een deel hoort het erbij…

Deze prullenbak doet me even nadenken.