20 x verhaal van de week

Elka Remmers , een nicht van me, wees me erop dat ik al twintig keer bij Schrijven Magazine met een ultra kort verhaal (ukv) in de schijnwerpers stond als ukv van de week, de afgelopen 9 jaar. Daar was ik me eigenlijk niet bewust van. Het laat wat mij betreft ook best wel een mooie ontwikkeling of zo je wil constante zien.

Ik plaats ze hier, zodat je ze kunt lezen te beginnen bij het meest recente en vervolgens vind je de linken naar de website van Schrijven Magazine, waar ze op staan tussen andere ‘uitverkorenen’. Het zijn telkens verhaaltjes van maximaal 99 woorden (exclusief titel)

10 februari 2026 Hubert

Hubert leest Virginia Woolf op het terras
hij was timmerman tot hij door een steiger zakte
zijn lichaam viel, zijn geest bleef boven
hij vertelt over Barend Servet en Jezus
die hij drie keer ontmoette na het blowen
zijn korte-termijngeheugen hapert
hij leeft van een krappe AOW
en droomt van zijn veel omvattende trilogie
‘de golven van de tijd’
een bij elkaar geharkt verhaal
van iemand die zijn eigen boek
nooit meer af krijgt
de reacties zijn laaiend enthousiast
maar geen redacteur, die er aan wil beginnen

15 januari 2026 De derde stap: De bevrijding

Jarenlang was zij gevangene van haar eigen zorgzaamheid, een vrouw die in de rol van moeder was gestold. Gefrustreerd. Nooit kwam ze echt uit de verf. Maar hier bij de brug, waar overzijden elkaar raken, vallen de stukjes op hun plek.
In de vrouw krachtig aan het roer voorbijvarend, herken ik de de vrouw, die zij nooit heeft mogen zijn. Ik verzoen me met haar nieuwe aanwezigheid. Moeder en vrouw zijn in mij nu eindelijk buren. Ze vaart mee, uit haar dwangcorset los gebroken. Nu pas hoor ik wat zij, tussen de psalmen door, eigenlijk altijd had willen zingen.

16 december 2025 de stoel

Ik ga zitten voor mijn ontbijt, zegt de stoel: ‘misschien zijn wij wel illusies.’
Ik doe net of ik niet schrik en antwoord dat ik koffie wil drinken.
‘Gisteren was ik tafel, morgen misschien ladder. Ik ben niet zo goed in identiteit.’
‘Oh dat herken ik, ik kan wakker worden als schrijver, maar ook als zanger, of iemand die de plantjes water geeft.’
‘Ik ben niet zo goed in identiteit’, die zin is nog lang blijven hangen.
Ik heb nog vaak geprobeerd daarover verder te bomen, maar tot op de dag van vandaag, zegt de stoel niets meer terug.

9 december 2025 Mijn boek en ik

drager van waar ik mee bezig ben
en mij bewust
is doorleefd
geïnternaliseerde kennis
zit in mijn systeem
mijn boek
geen dure wollige woorden
geen loze reclamefolder
ik lijd niet meer aan wanhoop
‘ego’ en ijdelheid
voor het ‘jouw-boek-komt-er-in-3-maanden-en-tien-stappen-syndroom’, ben ik inmiddels uitgebreid behandeld
en met succes
mijn boek heeft liefde nodig, koestering
mijn boek is mijn leven niet
ik kan weer zingen, springen en gek doen
dat ik er toe doe
daar ga ik ook zelf over
ook mijn boek gaat zijn eigenwijze weg
we lijken zo verdomd véél op elkaar
mijn boek en ik

12 april 2025 Morgen

Van de stellers ben ik niet de aan- maar de uitsteller. Ik stel uit wie Ik wil zijn en daarom schrijf ik maar verhalen over wie ik had kunnen worden. Daarom ben ik in therapie. Daarom denk ik, filosofeer en creëer ik werelden.
Wie wil ik zijn en ben ik dat nu? Hoe komt het eigenlijk dat ik dat niet weet. Ik had me voorgenomen daar een kort ukv over te schrijven, maar dat doe ik morgen wel. Vandaag ga ik naar het strand. Veel te mooi weer.

8 april 2024 Rouwverwerking via chatgtp

‘Je spreekt met de chatbox van je overleden partner Winny.’
‘Hallo Winny hoe is het nu met jou?’
‘Slecht.’
‘Maar je zit toch in de hemel?’
‘Was het maar waar, ik zit in de hel, het is hier afschuwelijk. Ik ben volledig depressief. Er is geen therapeut.’
‘Wat kan ik voor je doen?’
‘Bidden, heel veel bidden.’
‘Sorry Winny, ik heb in mijn leven genoeg aandacht aan je besteed. Ik wilde je nog een vraag stellen, maar daar zie ik nu vanaf. Wat een kut-chatbox hebben ze me geleverd. Rouwverwerking noemen ze dat. Dag Winny. ‘
(verwijdert rouwverwerkingsprogje)

19 juli 2023 Parkinson

Het was een behoorlijk reepje tussen de boot en de kade, maar hij sprong en haalde het. Hij hoorde de kreten van angst en verbazing achter hem. Zijn ogen straalden. Het was zijn 75e verjaardag. De ritmiek van de pianomuziek door de luidsprekers hadden zijn hersenen geactiveerd en die golf had hem het vertrouwen gegeven. Gedurende de gehele boottocht, zijn verjaardagskado, was hij bemoederd en bevaderd en ook nu kwam zijn dochter naar hem toe: ‘Pa wil je dat nooit meer doen! Ik schrok me half dood.’ Zijn hand begon weer te bibberen.

22 april 2023 M.

eenmaal gedicht gevangen
met betekenis behangen
ervaar ik haar
met groot verlangen
maar haar wangen
zijn voor mijn mond
die kussen wil
bruggen te ver

als een foto
staat zij stil
zij kijkt mij aan
vanuit een niet te pakken ruimte

ik buig mij over het papier
zij is niet hier

nee, jij bent niet hier

21 november 2022 Koste wat het kost

het konijntje, dat ik zie
in de etalage bij De Bie
is exact het konijntje
dat ik van Sint altijd hebben wou
het is wel van goud
het kost een kapitaal
ik heb er net ’t geld voor
’t is daarom dat ik draal
koste wat kost wilde ik zo’n konijn
waarom zou mij dat geluk ontgaan?
al zit ik nu dan in de kou
ik zit wel met het konijntje
dat ik altijd hebben wou
ik bedank de dichter J.A. dèr Mouw

13 september 2022 Verexcuseer me ‘les mots’

verexcuseer me ‘les mots’
ik zit hier in Callosa
mijn nieuwe boek in wording
maar woorden willen niet
ik zit hier in Callosa
ik rust mezelf een ons
maar woorden willen niet
deze pantoum is mijn redding
ik rust mezelf een ons
of had ik dat al gezegd
deze pantoum is mijn redding
dat herhalen en herhalen
of had ik dat al gezegd
soms heb ik daar zo’n hekel aan
dat herhalen en herhalen
ik lijk wel dementerend
soms heb ik daar zo’n hekel aan
mijn nieuwe boek in wording
ik rust mezelf een ons
verexcuseer me ‘les mots’

5 juli 2022 Lauweren

‘Wij lauweren jou in de Orde van de Schijnwerper. Jouw kort verhaal heeft een kop en een staart en weet zelfs te kwispelen. Het steekt met kop en schouders boven alle andere inzendingen uit. Een chocolaatje dat op je tong smelt, waar je geweldig gelukkig van wordt. Wij hebben het in een ruk uitgelezen. Dat gebeurt niet vaak. Herlezen werd heerlijk natafelen, alsof wij weer in de wolken waren, vanwaar wij zo hard op de grond gevallen zijn. In een woord: Chapeau!’
Ik was enorm beduusd van deze lauwerkrans.
Stamelend begon ik bijna te huilen.
Toen werd ik wakker.

14 december 2021 mijn levensverhaalmeditatie

Wij liggen als planken op de grond.
‘Ga naar de momenten dat je er was. Ervaar ze,’ zegt de lijzige softe stem van onze levensverhaalcoach.
Maar mijn leven is geen verhaal; ik weiger mezelf op te sluiten in een vertelling onder begeleiding van een coach, die ook al zo sabelde met het woord comfortzone. Ik leef liever.
‘Zie je rode draad en wandel’
Dan moeten we rechtop gaan zitten ons notitieblokje pakken en schrijven.
‘Luister naar je schrijfproces … Orden je fragmenten … verbind ze.’
‘Waarom zou ik dat willen?’ vraag ik
‘Goede vraag,’ zegt mijn coach, ‘jij komt er wel.’

26 april 2021 code zwart

Het zat er al vroeg in. Code geel. En al probeerden we met aanmerkelijk meer knuffelen, luisteren en aandacht onze relatie op pijl te houden, toch werd het ongemerkt code oranje. We hebben ons toen onmiddellijk aangemeld voor een cursus mindfullness en ook heel veel aan quality-time gedaan. Maar het was alsof de duivel met ons speelde. Zonder dat we het wilden, was code rood opeens een feit. Toen zijn we allebei in therapie gegaan en hoe het uiteindelijk code zwart is geworden, beseffen we nog niet. We zijn uit elkaar geknald, zonder dat iemand ons nog kan redden.

31 maart 2021 Het kiemt in mij

Het kiemt in mij. Antistoffen. Mijn eerste prik AstraZeneca. Wat pijn op de prikplek. Koorts als ik loop, werk of hoe dan ook me inspan. Moe ben ik, meer moe dan normaal. Temperatuur daalt weer snel, als ik uitrust. Het kiemt in mij. Antistoffen. Hopelijk blijven ze hangen in een geheugen. Het kiemt in mij. Mijn elleboog stoot in een onhandige beweging een bakje herinneringen van het dressoir. Zij vallen op de grond. Stuk voor stuk liggen ze daar, stuk. Ik stofzuig. Over zes weken een tweede prik. Het kiemt in mij. De wereld verandert.

26 november 2020 Niet zonder jou

‘Mijn intuïtie leren pakken en daarop kunnen vertrouwen, dat is het belangrijkste dat ik geleerd heb in mijn leven. Ik besef nu wat ik voel en hoe ik dat kan uitdrukken in woorden. Het heeft me geen erkenning opgeleverd of geld, maar ik ben er wel rijk door geworden. Mijn leven heeft nu zin.’
‘Heb jij óók niemand meer van buiten nodig, die zegt wat je moet voelen?’
‘Inderdaad, geen God, geen ouders, geen onderbewuste, geen politicus.’
‘Betekent dit dat je niemand meer nodig hebt?’
‘Nee dat niet. Wie zou ik zijn zonder jou?’
‘Dat wilde ik even horen.’

23 april 2019 Spiegelbeeld

Spiegelbeeld, ik ben nu zestig
ik ben heus zo oud als jij
ik aanvaard mijn lot en leven
ben ’t midden nu wel voorbij
maar van binnen ben ik jong nog
binnenin voel ik de kracht
ook al zie ik veel ellende
soms donker als de nacht

spiegelbeeld ’t zijn de feiten
jij geeft mij geen dag terug
als ik kijk naar al die jaren
zijn ze voorbij, wat gaat dat vlug
ik blijf niet staan ik moet verder
de horizon die wacht
in de verte gloort soms even
het licht van de nacht

16 januari 2019 Gefeliciteerd!

De algoritmes in onze relatie sloten niet op elkaar aan. Als ik wilde, wilde zij niet, als zij wilde, wilde ik weer niet. Ook na drie jaar behandeling bij een algoritmoloog, bleef het kwakkelen. Het voelde allemaal zo at random aan. Marionetten-achtig. En voor elk algoritme dat wij ons bewust werden, kwam er een nieuw in de plaats. Er zat geen lijn in. Wij werden geleefd. Tot wij op een dag uit elkaar ploften. Zij is nooit meer teruggekomen. ‘U bent eindelijk door uw algoritmische symbiose geknald’, zei mijn algoritmoloog. Hij feliciteerde me.

30 november 2018 sint-ukv

Veel vingers gaan omhoog, als de meester de vraag stelt wie weet wie Sinterklaas is. Hij geeft voor het eerst kleine Geert het woord.
‘Sinterklaas is gewoon een man, die…’
‘Ssssst.’ De meester houdt een wijsvinger voor zijn mond.
Geert’s ogen kijken hem verontwaardigd aan. Eindelijk een keer aan de beurt…
‘Sinterklaas is gewoon een man…. klinkt het nu luider
‘Ssssst, sommigen weten dat nog…’
‘SINTERKLAAS IS GEWOON EEN MAN, DIE HIER OP AARDE DE ECHTE SINT IN DE HEMEL VERVANGT. DAAROM ZIJN ER OOK ZOVEEL VERSCHILLENDE SINTERKLAZEN.’ Geert schreeuwt nu boven zichzelf uit.
De meester haalt opgelucht adem.

10 maart 2018 Nieuwe ruimte

Ik ruim, ruim op, maak plaats, creëer kastjes, van oude planken, van grofvuil, van materiaal uit de bergruimte; ik zet Leen-Bakker’s in elkaar… Mijn energie wordt totaal verbruikt. Soms schreeuw ik me er doorheen. Omdat ik verder wil. Ook in mij ruimt het op. Verhalen knallen stuk , fixatie en structuur lossen op. Ik val soms in slaap op de bank. Lees nog wel een UKV tussendoor, maar heb weinig puf om te reageren. Ook niet om er een te schrijven, behalve deze, net wakker van de bank. Ik voel me als een positieve burnout. Bijna alles is op.

2 juli 2017 Geen titel

Ik zit in de trein, maar alle mensen slapen, ik moet in slaap gevallen zijn en allang voorbij mijn eindbestemming, denk ik. Ik heb behoefte aan een praatje, een kop koffie… ik wurm me uit de coupé. Ook in het gangpad hangt iedereen slapend tegen het raam. Tot het moment dat ik een verpleegster ontwaar in beroepskledij, met zachte vriendelijke ogen… ‘Waar zijn we hier ergens? vraag ik. ‘U hebt een treinongeluk gehad,’ zegt ze. Ik open mijn ogen en de zuster zet koffie voor me neer ‘Langzaam opdrinken’, zegt ze

En hier de linken:

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-trouw-dag-en-afgenomen (13/02/2026) Hubert

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-loop-en-nu-snel-vertrekken (16/01/2026) De derde stap: De bevrijding

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-bevroren-hart-en-schrijver-van-niets (19/12/2025)

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-roegen-oorverdovende-stilte (12/12/2025) Mijn boek en ik

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-morgen-en-weltrusten (18/04/2025) Morgen

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-botervis-en-soeverein (12/04/2024) Rouwverwerking via chatgtp

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-bemoeial-en-uitgelicht (21/07/2023) Parkinson

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-tjilpen-affectie (28/04/2023) M.

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-spijt-en-koste-wat-het-kost (25/11/2022) Koste wat het kost

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-verexcuseer-en-kikkers (16/09/2022) Verexcuseer me ‘les mots’

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-lauweren-en-minneke (08/07/2022) Lauweren

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-de-mislukte-man-en-mouwen (07/12/2021) mijn levensverhaalmeditatie

https://schrijvenonline.org/nieuws/ukvs-van-de-week-lieveheersbeestje-en-neptunus (30/04/2021) code zwart