stream of consciousness

stream of consciousness:

Ik lees gedachte op gedachte, het is duidelijk aangegeven, ik hoef het niet te begrijpen om het te volgen, zoals ik eigen gedachten ook niet begrijp als ik ze volg.
Dit boek leest echt als een trein. Zo vind ik lezen leuk, zo is het rustgevend als een treinraampje waarlangs landschappen, huizen, stations en mensen voorbij trekken.
Ik ben al blij dat ik niet in een plotterige constructie van gebeurtenissen verdwijn, die mij op sleeptouw willen nemen en saai zijn, bedacht, en zo spannend voorspelbaar.
Mensen van de ene ideologie die tegenover mensen met een andere ideologie staan, als zenders vol van zending, die knetterend kortsluiting maken, omdat ze niet goed verbonden zijn en dit boek definitief willen plaatsen; daar heb ik geen last meer van.
Ik lees en schrijf rustig verder

Bivak

bivakDit jaar 2018 ben ik een nieuwe youtubesite begonnen: Bivak. Om precies te zijn op 23 december (mijn verjaardag) 2017.  Bivak betekent voor mij: reizen met de trein, schrijven, vloggen en digitale media. Daar gaat de site over. Daarnaast wil ik op deze manier weer aan werk komen.

Ik ben ook met instagram begonnen

Vanaf 20 januari heb ik een NS-dalvrij abonnement en zal ik veel gaan ‘bivakkeren’

Herman Koch in gesprek met Kantlijnschrijvers

Op zondagmiddag 24 september maakte ik filmpje in de Openbare bibliotheek van Amsterdam. Daar ging Herman Koch in gesprek met schrijvers van Kantlijn.
 
Kantlijn is een schrijverscollectief van dakloze en ex-dakloze schrijvers uit Amsterdam.
 
Ik heb er vooral het gesprek over schrijven uitgehaald in combinatie met de voordrachten. Ik vond het zelf een zeer interessante middag. Zeker voor wie schrijft.

 

Pelgrimeren is een tweede leven

Een citaat uit een verhaal uit Pieter Kranenborg’s verse debuut Astronaut inspireerde mij tot het volgende stukje: (Ik heb zijn ‘reizen’ in pelgrimeren veranderd)

Eigenlijk is pelgrimeren een beetje als leven in het klein, alleen dan een leven waar je meer controle over hebt. Je gaat van herberg naar herberg, je loopt… en als Santiago niet je doel is, is de weg het wel, of soms is er nog helemaal geen weg omdat jij die nog aan het banen bent. Hoe dan ook de pelgrimsreis fuctioneert zo als een klein extra leven binnen het leven, waar je altijd weer uit kunt stappen zonder dat je meteen doodgaat. Om het later weer op te pakken. Wat ook veel gebeurt. Je kan in ieder geval zelf besluiten wanneer het pelgrimeren eindigt, en je tweede leven af-gelopen is.

pelgrimeren cruzdeferro

iemand moet er thuis zijn

thuis zijn
Naar aanleiding van mijn oproep tot reistips op de Koningsdagvrijmarkt, heb ik al veel tips nagetrokken. Veel heb ik vroeger ook wel gedaan. Werken als vrijwilliger in (al dan niet organische) gemeenschappen of bij mensen of instellingen, waar iets opgeknapt moet worden. Op de bonnefooi reizen deed ik ook. Door midden en zuid Amerika, ik deed een pelgrimstocht naar Santiago in Spanje, verbleef enige tijd op een kiboetz. Trok rond op campings, langs low budget hotels etc.

Ik keek daarbij altijd wat er op mijn pad kwam, maar had natuurlijk ook mijn eigen blikveld en was nogal toeschouwerig ingesteld… En ook geldt altijd ergens wel: waar je je aandacht op richt, dat ga je ook ontmoeten… En dit kun je dan weer voor een deel bewust zijn etc.

Afgelopen dagen heb ik behoorlijk geëxperimenteerd met mijn smartphone, die ik nu bijna een jaar heb, schat ik en waar ik ineens een heel stuk beter in thuis ben nu.

Ik wil nog steeds iets met video en schrijven doen. Daar ben ik mee bezig. Ik wil het zelfstandig kunnen doen, niet te afhankelijk van allerlei opdrachtgevers. Iemand moet het uiteindelijk doen, dat ben ik zelf 🙂

Ik heb net het boekje van Arnon Grunberg gelezen: ‘Thuis ben je’ allemaal format-achtige columns. Goed geschreven uiteraard, maar ja als je zo thuis bent als Grunberg : overal en nergens: ‘Waar de psychiatrie je met open armen ontvangt’, ‘waar er niet aan je bestaan getwijfeld wordt’, ‘waar je leven een puinhoop is’, ‘waar je personages als intieme vrienden zijn’, ‘waar je familie het bidden niet kunnen laten’, ‘waar je de meeste nederlagen hebt geleden’ etc. , dan ben je tegelijk overal thuis en nergens. 🙂

Zover wil ik zelf niet gaan, ik ben thuis in ‘mezelf’, daar waar ik me ook thuis voel, dat vind plaats overal en nergens, maar hangt niet samen met locaties en situaties, dat zijn externe factoren..

boeketjesfilmpjes

filmsjabloonbeeld

Ik ben nu bezig met mijn derde filmpje op mijn werk bij i-did. Ik noem het beeldjesplukkerij. Ik heb weer quotes verzameld uit ondervragingen. Heb veel hapjes genomen uit dat wat zich om me heen bevindt. En zet nu weer alle mooie toepasselijke bloemetjes bij elkaar. Een boeketje ‘introductiedag’ en ‘diplomauitreiking’ zijn al klaar. Korte boeketjes van ongeveer een minuut. Voor het derde filmpje ‘coachingsdag’ ben ik nog een vaasje aan het zoeken. Maar het heeft al bijna zijn vorm. Het vaasje ontstaat meestal vanuit de bloemetjes zelf. Van ‘kill your darlings’ heb ik geen last, want als mijn bloemetjes hun vaasje gevonden hebben, staan ze er vanzelf in.
Dit is dus een organische manier van filmpjes maken

Daarnaast ga ik ook nog op en andere wijze filmpjes regisseren en editten.

de naakte aap

de naakte aap

Ik vond 7 februari bij Boekenspot op Hoog Catharijne in Utrecht een boek waar ik al een tijdje naar zocht: De naakte aap van Desmond Morris. Een boekje uit 1967.
Ik heb het eerder uit dan ik verwachtte. Nu 12-2-2017 al. De schrijver van het boek, noemt de mens, naakte aap, omdat ie niet zoveel haren meer over heeft als de andere primaten. Hij beschrijft de mens zoölogisch. Wij eten, verzorgen, slapen, vechten, paren en voeden kinderen op, net als dieren ook doen. Hoe verschillen wij van hun en hoe lijken wij op elkaar? Hoe is dat ontstaan?
We zijn erg verwant aan de primaten maar hebben ons ook een beetje tot roofdieren ontwikkeld. Wij doden andere dieren en eten hun vlees. Hoewel het jagen voor ons levensonderhoud vervangen is door ‘werken’. Een goede jager staat wat hoger in de hiërarchie, een goede werker ook. etc. Zo schetst Desmond Morris wel een mooi beeld. Zo maakt hij ook duidelijk wat wij van dieren kunnen leren. Zij vechten er soms op los bijvoorbeeld, maar zij doden daarbij niet iemand van hun eigen soort normaal gesproken. Zij geven hun tegenstander de kans om weg te gaan of een nieuwe rol aan te nemen.
Wat ik ook interessant vond was de observatie dat wij langer jong blijven en daardoor vernieuwend en ‘fris’ ‘speels’ ‘nog niet volgroeid tot volwassenen’ blijven. Dit zou ook een van de redenen zijn waarom onze hersenen zo veel verder gegroeid zijn dan die van andere primaten. Een jonge chimpansee en een jong kind leren tekenen op dezelfde enerverende manier, een potlood kan lijntjes trekken, geometrische figuurtjes maken en een cirkeltje met twee puntjes erin lijkt een gezichtje…. Wauw! Maar dan staat de chimpansee wel ongeveer stil, terwijl het naakte apenkind nog aan een enorme ontwikkeling begint….

aan het werk!

i-did-mode
Sinds 30-1-2017 werk ik bij I-did. Op een werkervaringsplek. Ik vind het echt leuk daar, Heb de eerste week veel meegewerkt op de productievloer. Bij I-did maken ze van oud en afgedankt textiel weer nieuwe designproducten. Maar ik heb ook al een artikel over I-did bijgeschreven en van quotes voorzien, die ik op de werkvloer verzameld heb doormiddel van interviewtjes. Vandaag heb ik mijn eerste filmpje gemaakt. Erg leuk en afwisselend werk allemaal. Mijn hoofdbijdragen zullen zijn het maken van filmpjes, het (her)schrijven van artikelen en het doen van interviews.