Ik heb eergisteren (12-11-260) toen ik in een dipje zat, nadat ik al mijn fragmenten voor mijn nieuwe boek had verzameld, doorgekeken en aangepast, dit liedje ‘reizigerscafé’ gemaakt en er met Suno muziek bij gemaakt. (zie knop)
Even later hoorde ik in een radioprogramma over het boek ‘afkicken met Spinoza’ Ik had gelijk zoiets van: dat spreekt me aan, daar gaat mijn boek ook ergens over. Kort gezegd : wordt je bewust van je eigen ‘verslavingen’ en denkgewoonten en vraag je dan af in hoeverre dat wat overblijft bijdraagt aan ‘het goede leven’ van iedereen. Hierbij wordt er uitgegaan van een wij. Niet alleen ‘ik denk, heb een lichaam, dus ik ben’, maar dat ingebed in ‘wij denken, hebben een lichaam dus wij zijn’. De parafrase is van mij.
Ik ben inmiddels over de helft. Voor mij een erg inspirerend boek, dat me ook steunt bij het schrijven van mijn eigen boekje.