De waarheid is een gedicht

de waarheid is een gedicht

Dit is al een wat ouder liedje van mij, het staat op mijn eerste en tweede cd. (2000, 2005) Ik heb het ook op de begrafenis van mijn vader gezongen in 2004. Het is me toch wel dierbaar. Ik kende het nog helemaal van buiten. Ik zing het nu wel twee tonen lager. 😉 Het stond nog niet op mijn kanaal.

compositieliedje

Dit is een liedje over het maken van een liedje en het waarom van het zingen ervan:

compositieliedje

De tekst:

schrijven en zingen
is nu mijn taak
wat ik te zeggen heb blijft in de maak

bestel ik woorden
dan duurt het soms lang
voor ze me verrassen met zang

het is vage troep
uit allerlei kanten
het lijkt op een grote groep rommelrestanten

maar ik ga de strijd aan
ik schaaf en ik schrap
en af en toe verkoop ik ze een klap

en zie de tekens blijven ontpoppen
allerlei kleurige bloemen ontknoppen
ik groei als schrijver, mijn tekst groeit mee
als kleine druppeltjes zee

schrijven en zingen
is nu mijn taak
wat ik te zeggen heb, blijft in de maak

bestel ik woorden
dan duurt het soms lang
voor ze me verrassen met zang


vrij in eigen vaarwater

water van de gracht in Utrecht met planten op de voorgrond

Vrij in eigen vaarwater

Ik merk dat ik meer een liedjesschrijver ben dan een verhalenschrijver. Ik doe het bovendien al lang. En ook heb ik heel erg lang veel meer levensbeschouwelijke en filosofische boeken gelezen dan romans en verhalen. Dat interesseerde me ook meer. De liedjes die ik nu schrijf noem ik zelf existentiële liedjes of eventueel labyrintliedjes. Ik probeer ze in een volgend blog wat meer te omschrijven.

Naar aanleiding van de muziek van ‘ongoing melody‘ heb ik nu een tekst gemaakt Ik heb de muziek daarvan ietsje aangepast. Hier is de tekst alvast. Ik beschouw dit ook voor een deel nog als ‘work in progress’ Ben nog met drie andere liedjes bezig ook, die zich nog ontwikkelen… Komende weken komen die wel klaar.

Vrij in eigen vaarwater

dobberend golvend mijn hoofd boven water
maar ik verrijs en surf nu over schuim
ik hou mijn balans, focus niet meer op later
golvende kracht houdt mij levend en ruim

ik zit niet meer vast in domme verklaring
van hoe het eens was van hoe het moest zijn
ik leef nu vanuit mijn levenservaring
en niet vanuit vreemde lantaarns en schijn

ik surf nu, ik vaar
in wil en in dank
aanvaard het gevaar
als ik koers op mijn plank