vrij in eigen vaarwater

water van de gracht in Utrecht met planten op de voorgrond

Vrij in eigen vaarwater

Ik merk dat ik meer een liedjesschrijver ben dan een verhalenschrijver. Ik doe het bovendien al lang. En ook heb ik heel erg lang veel meer levensbeschouwelijke en filosofische boeken gelezen dan romans en verhalen. Dat interesseerde me ook meer. De liedjes die ik nu schrijf noem ik zelf existentiële liedjes of eventueel labyrintliedjes. Ik probeer ze in een volgend blog wat meer te omschrijven.

Naar aanleiding van de muziek van ‘ongoing melody‘ heb ik nu een tekst gemaakt Ik heb de muziek daarvan ietsje aangepast. Hier is de tekst alvast. Ik beschouw dit ook voor een deel nog als ‘work in progress’ Ben nog met drie andere liedjes bezig ook, die zich nog ontwikkelen… Komende weken komen die wel klaar.

Vrij in eigen vaarwater

dobberend golvend mijn hoofd boven water
maar ik verrijs en surf nu over schuim
ik hou mijn balans, focus niet meer op later
golvende kracht houdt mij levend en ruim

ik zit niet meer vast in domme verklaring
van hoe het eens was van hoe het moest zijn
ik leef nu vanuit mijn levenservaring
en niet vanuit vreemde lantaarns en schijn

ik surf nu, ik vaar
in wil en in dank
aanvaard het gevaar
als ik koers op mijn plank